بن بست هشتاد و نهم

میخواستم برم زیارت حرم مقدسش

میخواستم برم هوای پاک و بهشتی تنفس کنم

میخواستم برم مث گذشته تو صحن انقلاب نماز جماعت بخونم

میخواستم برم تو شلوغی کنار ضریح گم بشم و نفسم بند بیاد

میخواستم برم دلمو دخیل پنجره فولادش کنم

میخواستم برم خودمو پیدا کنم

میخواستم برم ازش معذرت خواهی کنم

میخواستم برم بهش بگم که منو ببخشه

اما...

اما فقط فقط رفتم

که ازش تشکر کنم...

وقتی با رفیقم وارد حرم مقدسش شدیم و دوتایی با چشای گریون بهش سلام میدادیم نمیدونم تو دل رفیقم چی میگذشت اما بار اولی بود میدیدم داره گریه میکنه

بار اولی بود که دیدم شونه هاش میلرزه

اما ذهنم درگیر تر از اونی بود که به این چیزا فکر کنم...جلو چشام حرم آقام بود که پنج سال تو حسرت زیارتش بودم و رو لبهام فقط یه چیز

فقط یه جمله

" امام رضام ازت متشکرم"

پ ن:

۱. زائری بارانی ام، آقا به دادم میرسی؟
بی پناهم،خسته ام،تنها، به دادم میرسی؟
گر چه آهو نیستم اما پر از دلتنگی ام

ضامن چشمان آهوها به دادم میرسی؟

من دخیل التماسم را به چشمت بسته ام

هشتمین دردانه زهرا،به دادم میرسی؟

2-                                      یارب ز تو من ثواب حج میخواهم

                                          برمهدی فاطمه فرج مخواهم

                                           بر پرده کعبه دست من گر نرسد

                                               پابوسی ثامن الحجج میخواهم

بن بست هشتاد و هشتم

پاییــــــــز را ورق میزنم

برگ به برگ

و از پیش چشم کوچه ها رد میشوم

تو را می بینم که دست خاطرات مرا گرفته ای

با همان لبخندی که همیشه دوست داشتم

و خودم را

که وقتی کنارم بودی

دنیا را آنقدر کوچک میکردم که در چشمانت جا بگیرد

اما

این شهر مثل من فکر نمی کند

و این مرد که نه تو را دیده

نه پاییــــــــــز را می بیند

فریاد میزند

آاااااااااهای...

عاشقی؟!!!

اینجا خیابان است...

------------------------------------------- 

پاورقی:

1-اینجا آسمان ابری است                    آنجا را نمیدانم

اینجا شده پاییز                                آنجا را نمیدانم

اینجا همش رنگ است                        آنجا را نمیدانم

اینجا دلی تنگ است                           آنجا را نمیدانم

2-آن خنده های صورتی ات را به من بده /آن چشمهای پا پتی ات را به من بده /پاییز فصل پر تب و تابی است خوب من /آن دستهای لعنتی ات را به من بده

3-پاییز رو از وقتی یادم میاد دوست نداشتم.یه حس بدی تو من ایجاد میکرد.حس افسردگی...

اما پاییز امسال رنگش زدر نیست طلاییه.شکر خدا تونستم تو کارم پیشرفت کنم و از این بابت این روزهها خیلی خوشحالم.

و از اون مهمتر اینکه سعیده نازم وارد دبیرستان شده و متاسفم که امروز محلمون نبودم تا با آب و قرآن بدرقه اش کتم

امیدوارم سال تحصیلی آغاز خوبی برای همه باشه

آمین